
Hij is al ruim veertig jaar koster van een kleine kerkgemeenschap, is ongetrouwd gebleven; en onderhoudt het dorpskerkhof. Ook de zo goed als vergeten grafstenen (met oudheidbreuken en bemoste groeven) houden zijn aandacht; immers, hij weet maar al te goed om wie het ging; en doet daar het zwijgen over.
tussen graven door
paden met vers schelpengruis,
geurend nog naar zee
Doorgaans voor dag en dauw, seizoen na seizoen, loopt hij de graven langs, sinds kort 127, wiedt wat onkruid, staat meestal stil bij zomaar een zerk en overpeinst dat geleefde leven, wat er van kwam en/of toch bleef haken.
– Dan maakt hij een lichte buiging. En voor zichzelf: wie neemt straks de tijd om bij het graf van hem stil te staan?
van heel mijn leven –
wat is overgebleven …
kort zijn de nachten
Masaoka Shiki, 1867-1902
Vorige vertelling: De slobeend volgende vertelling: De turkse tortel
