Deze Website

Boom met bloesem

Foto: Simon Buschman

De afgelopen jaren bladerde ik van tijd tot tijd door mijn teksten met onder meer vertellingen, veelal verweven met Japans getinte verzen, een reeks dialogen met medeauteurs, mijn vrije* gedichten en eigen Japans getinte verzen, antwoordverzen met Annie J. van Tooren (mijn taalmoeder), diverse dichtbundels, enkele bloemlezingen.

In goed overleg met Henk van der Werff besloot ik een ruime selectie hieruit op één website te plaatsen. Tjonge jonge, wat een onderneming. En steeds weer dat ja-of-nee besluit. Zo ontstond mijn ‘sbteksten’. Henk nam het op zich om met deze ‘sbteksten’ de website te ontwerpen en op te bouwen.

Dan de titel. Talloze kwamen in me op en werden steeds weer weggestreept. Een merkwaardig proces omdat een idee over een titel op dat ‘geldende’ moment m.i. zowel voor de lezer als voor mij ‘valide’ lijkt maar dan weer op goede gronden weggestreept wordt, ontoereikend blijkt.

De titel-ideeën hadden meestal van doen met het mysterie tijd, met verwachting en vergankelijkheid, met het veelzijdige en veelomvattende hier-en-nu; en steeds meer met vergetelheid. Het geheel deed voor mij aan als een soort vooruitkijkspiegel.

De rode draad in bijna al de teksten is dat deze autofictief zijn. Ofwel: autofictie is de autobiografie van het gevoel. Met dank aan Charlotte Mutsaers voor deze fraaie typering.

De titel is uiteindelijk geworden: en almaar nader. Zie bovenstaande foto. Van de vijf personen aan wie ik deze titel voorlegde ontving ik allerlei vragen, bemerkingen, geraaktheid over het ogenschijnlijk paradoxale; en tenslotte: tja, toch wel een titel voor deze website. Dat is ter beoordeling aan iedere lezer, aan jou en jullie. Voor mij: het is een titel waarbij het gaat om ‘de daadwerkelijke inhoud’ – de verwevenheid van teksten, reflecties, foto’s; een verwevenheid die bijna steeds iets van het hoopvolle heeft. Daarom:

en almaar nader

En almaar nader

Foto: Henk van der Werff

De website wordt deel voor deel opgebouwd, beginnend met vertellingen, dialogen, daarna gedichten. We streven ernaar medio dit jaar 2022 de website ‘ingevuld’ te hebben. Daarbij veel dank aan Henk. Per onderdeel worden ook de teamleden genoemd die reflecties schreven en uit wiens foto’s ik een keuze mocht maken.

* In mijn Japans getinte verzen zoals tanka en haiku ontstonden als vanzelf – dankzij het decennialang lezen en bestuderen van die Japanse verzen – de doorgaans aanvaarde lettergrepenstructuur en vooral de beoogde cadans: de ziel van het vers. Mijn vrije verzen gaan een eigen weg, laten genoemde kenmerken in menig opzicht los en streven ook geen Westerse vormen na als bv. het sonnet. Het zijn vrije associaties.