Tanka-antwoordverzen
Annie (J.) van Tooren (JvT) en Simon Buschman (SB)
Hoe ze wegvliegen
heel de tuin door, licht en wit
in de voorjaarsbries;
nooit stond zo overvloedig
de oude jasmijnboom in bloei.
JvT
Veldenvol staan ze,
rij aan rij en blad in blad,
naar de zon gekeerd
in hun eigen okergeel
met fier geheven hoofden.
SB
Waarom raakt het mij
als op een sombere morgen
tussen twee sparren
heel zacht het licht opduikt
van een berkje in de herfst?
JvT
~ ~ ~
Jaar na jaar en nu
in het licht afnemend licht
juicht de leeuwerik
boven alle vogels uit,
hoger dan het oog ons voert.
SB
In deze stormnacht
hoor ik een vogel fluiten?
Hoe zou een vogel
te fluiten komen, alleen,
in de regen; en zo laat?
JvT
Sinds vader me zei
dat vaak eenzelfde vogel
het morgenzingen
rond ons huis begon, lag ik
vanuit de nacht te wachten.
SB
~ ~ ~
Over de golven
gaat het ruisen van de zee
met grote stemmen;
maar de golven van verdriet
die op ons hart slaan, zwijgen.
JvT
Wat is het te staan
aan een uitgestrekte zee
nu het laagtij is,
de branding geen kracht meer heeft ―
en de wolken langs zien gaan.
SB
Als langzaam, langzaam
de avondhemel bleek wordt,
weet ik weer zeker:
nooit zal de gloed verbleken,
in mij achtergebleven.
JvT
